Wielkie Księstwo Groteski

Piyńć lŏt. Bezma sztyrdzieści niypokornych i prowokujōncych felietonōw.

Krōtke formy, w kerych Twardoch rozprawiŏ sie z Polskōm, Ślōnskym i światym. Tymaty, kere poruszały Polŏkōw ôd 2016 roku we soczewce ôd Szczepana Twardocha.

Autōr Krōla bez pardonu demaskuje lynki polskij władze, jeji słabości i kōmpleksy. Przisuchuje sie tymu, co gŏdŏ ulica i tymu, co słychać na warszawskich banketach.
PiS eli PO? Małżyństwa jednopłciowe – za eli przeciw? Kōmitet Ôbrōny Dymokracyje i Radyjŏ Maryja. Powstanie warszawske i – toć – wielkŏ dyskusyjŏ ô autōnōmije Ślōnska.
Twardoch bez literackij fikcyje krytykuje, uwodzi bezkōmprōmisowościōm i talyntym polymicznym. We tym samym czasie niyspodzianie wiela ôzprawiŏ ô samym siebie – ô kryntyj drōdze do sukcesu, byzuchu we hamburskij „mordowni”, na Spitzbergenie i chytajōncyj go czasym potrzebie ôsobności. Wyznań pōłnych dystansu, ironije, ale i szczyrości znŏjdziecie tu moc:
Robia larmo. Kedy ftoś mie mierzi, to przerywōm w pōł zdaniŏ, bo mogã, a piekłym je uprzejme suchanie smyndziŏrzy. Je żech szmŏtlawy, za moc szczyry, u mie za gafōm idzie gafa (a fe!), siŏdōm i stŏwōm, kej mi sie chce, a niy kej trza, robiã jynzykowe błyndy, przeklinōm, a co gorzij czasym gŏdōm „wziąść”, akcynt mōm niyfajny i przi tymu mōm to kajś. Po prostu: je żech sorōniym.
(kōncek ksiōnżki)

Ôryginalny ôpis we polskim jynzyku bōł wziynty ze strōny ôd wydŏwcy.