Epifania wikarego Trzaski

Przed Morfinōm, Krōlym i Chołodym bōła… Epifania wikarego Trzaski!

Ôtwarcie seryje debiutanckich rōmanōw i ôzprŏwek ôd Szczepana Twardocha.

Epifania wikarego Trzaski ukŏzała sie w 2007 roku. Żywŏ i szpasownŏ. Metafizycznŏ i proroczŏ. Ślōnskŏ. I terŏźnŏ, możno nawet barzij aniżeli w mōmyncie premiery.
Ksiōndz Jōn Trzaska, intelektualista we reweryndzie, je kapelōnym we małym miyjscu na Gōrnym Ślōnsku. Czuje sie tam choby na zesłaniu. Ale pewnyj nocy nawiydzŏ go niyspodziany gość. Ôdtōnd słowa kapelōna ôszałamiajōm wiernych, a dotyk uzdrawiŏ. Na Ślōnsk corŏz wiyncyj zjyżdżajōm dziynnikŏrze, duchowne i przede wszyjskim niymocne ludzie, kere pragnōm uleczyniŏ.

„Tymu rōmanowi niy zaszkodziōł ani czas, ani zalew rynkowyj wszechbarwnyj produkcyje literackij, ani to, co na piyrszych jego strōnach pokŏzujōm sie maluchy i polōnezy. Na ôpach. Ksiōnżce ôd Twardocha pōmōg czas, pōmōg polski fanatyczny klerykalizm, parafianizm troglodycki, pōmogły afery kościelne i politycznŏ zgniyłość. Twardoch widzioł – pedzioł bych, że widzioł widno i w zachwycyniu, choby prorok – co bydzie dalij. Socjologiczny profetyzm Twardocha moc powŏżōm, nojbarzij wtynczŏs, kej je fest frechowny”.
Zbigniew Kadłubek (kōncek posłowiŏ)

Ôryginalny ôpis we polskim jynzyku bōł wziynty ze strōny ôd wydŏwcy.