Król

Żydowski gangster. Polske piekło. Warszawa 1937.

Piykne auta, kobiyty, zimnŏ gorzoła i gorkŏ krew. Boks, dzielnice biydy i luksusowe bajzle, maras Wole i szykowne ulice Strzōdmiyściŏ. Żydy i Polŏki. Getto ławkowe i boje uliczne. Etniczny, społeczny, religijny i polityczny tygel Warszawy 1937 roku. Zaś pōnad wszyjskimi podziałami prawidła gangsterskigo świata, co w niym siyła je cynnōm walutōm. Wszyjsko zaczynŏ sie w pōłnyj ścisku zale Kina Miastowego, kaj moc ucieszōno publika prziglōndŏ sie walce bokserskij. Trwŏ ôstatnie sztarcie we szpilu ô drużynowe majsterstwo stolice. Polske fany dopingujōm reprezyntanta Legii — znanego falangisty Andrzeja Ziembińskigo. Z żydowskich trybun dobiygajōm ôkrziki na cześć szpilera klubu Makabi Warszawa, Jakuba Szapiry. Tyn wieczōr przinŏleży dō niego. Postrzōd wiwatōw jednych i gwizdōw drugich, triōmfowi ôd Szapiry prziglōndajōm sie siedymnōście lot stary Mojżesz Bernsztajn jak tyż Kum Kaplica — stary bojownik PPSu, socjalista i krōl warszawskigo pōłświatka.
Sztyrdzieści lŏt niyskorzij, w Tel Awiwie, Mosze Inbar, wojŏk na pynzyji, schylŏ sie nad maszinōm do pisaniŏ, coby wrōcić sie do wieczora, co w niym po piyrszy rŏz ujzdrzoł na ringu piyknego, ôpowŏżliwego i moc pewnego siebie boksera. Wtynczŏs niy wiedzioł jeszcze, że w 1937 roku to prawie Szapiro, prawŏ rynka ôd Kaplice, zabiōł jego ôjca skuli niyspłacōnego borgu. Niy forsztelowoł sie ani, jak wiela w jego życiu zmiyni jedyn wieczōr i tref z Kumym Kaplicōm…
Targane namiyntnościami bohatyry, żywe kōnflikty i ymocyje, wciōngajōncŏ akcyjŏ i jeji niyspōdziane ôbroty. Do tego piyrszy w polskij powojynnyj literaturze tak ciekawy i wolny ôd mitologizowaniŏ portret żydowskigo bohatyra jak tyż szumne realia Warszawy lŏt 30. XX stoleciŏ. Literacki knock-out.

Ôryginalny ôpis we polskim jynzyku bōł wziynty ze strōny ôd wydŏwcy.