Sternberg

Wojna i pokōj, rewolucyjŏ i kōntrrewolucyjŏ. Stary porzōndek i narodziny nowego świata.

Drugŏ ôdsłona seryje modziyńczych rōmanōw i ôzprŏwek ôd Szczepana Twardocha!

Wiedyń, kōniec XVIII stoleciŏ. Rewolucyjŏ czekŏ zarŏz za winklym. Do boju ze zgorszonym tulmōm pospołu stŏwajōm dwa arystokraty z rodu Sternbergów, braty Carl i Alexander. I choć ôdnoszōm triōmf, zwyciynstwo łōnczy sie u nich z gorzkim smakym porażki. Cysŏrz ôstŏwŏ ôbalōny, arystokracyjŏ wymordowanŏ, Polŏki uwziyncie sie stŏwiajōm, a Austryjŏ traci sie we zŏwzitych bojach ze Rusami…
Sternberg to niy ino ôpowŏżny i ambitny rōman, ale przede wszyjskim kolaż europejskich rewolucyjōw. Po spōlnyj walce rozchodzōm sie drōgi bratōw Sternberg. Carl zaczynŏ ôbrŏcać sie w politycznych sferach, w czasie kej Alexander ôstŏwŏ partyzanym. W tle ôd epokowych zdarzyń rozgrŏwajōm sie ludzke dramaty, kere sōm małymi ôzprŏwkami we Wielkij Historyje. Z starego porzōndku rodzi sie nowy świat.

„Sternberg to debiutancki rōman ôd Szczepana Twardocha. Dojzdrzeć w nim idzie przepowiedź, co Autor bydzie doporzōndku kludzić research, choby w ôpisach ôd gywerōw. Eli jednak znojdzie sie sam fraza ôd pisŏrza, co już za pŏrã lŏt stworzi swōj nojgłośniyjszy rōman? Zdania sōm podzielōne — jŏ skłōniōm sie ku ôpinije ôd Łukasza Orbitowskigo, kery prawie ô Sternbergu napisoł, że widać w nim, co «Twardoch ôrganicznie czuje historyjõ. Żŏdyn tak jak ôn niy poradzi rozpisać jeji na nowo, a jego fraza spōminŏ rōżdżka ôd czarodziyja, kero dŏwo życie postaciōm i zdarzyniōm»”.
Krzysztof Łęcki (kōncek posłowiŏ)

Ôryginalny ôpis we polskim jynzyku bōł wziynty ze strōny ôd wydŏwcy.